30 april 2015

Wonder

Auggie gaat niet naar school, zijn moeder geeft hem thuis les. Als Auggie tien jaar is gaat hij voor het eerst naar school, naar de vijfde klas. Er is iets bijzonders met Auggie, om het te beschrijven vanuit mensen die hem niet kennen: zijn gezicht is mismaakt. Auggie is gewend aan de blikken van mensen als ze zijn gezicht voor het eerst zien, maar hij is niet gewend aan kinderen die hem pesten om zijn gezicht. Dat gebeurt op school wel. Gelukkig heeft Auggie vrienden op school, Summer en Jack.
Wonder gaat over Auggies eerste jaar op school. Het gaat ook over hoe mensen omgaan met zijn gezichtsafwijking. Het verhaal is niet alleen vanuit Auggie geschreven, het is ook geschreven vanuit het perspectief van zijn vrienden en familieleden. Het boek is verdeeld in delen, elk deel gaat over een ander personage; over hoe dit personage omgaat met Auggie.

Ik vind dit een erg mooi, bijzonder en interessant verhaal omdat het over een onderwerp gaat waar weinig over geschreven wordt, maar ook gewoon over het dagelijkse leven van een tienjarige. Het is goed geschreven en zet je aan het denken.
Ik denk dat dit boek geschikt is voor kinderen vanaf tien jaar, maar vooral ook voor mensen die al tien geweest zijn, om weer even terug te gaan naar die tijd. Ik vind het heel fijn om te lezen dat de familie en vrienden van Auggie zielsveel van hem houden, hij wordt niet in de steek gelaten om hoe hij er uit ziet, zij weten wie hij is, een heel leuk persoon.

Een minpunt van dit boek is de vormgeving. De voorkant en achterkant vind ik niet heel spannend. Ergens in het midden van het boek staat een heel deel zonder interpunctie, dat leest heel ongemakkelijk en je moet soms zinnen twee keer lezen om precies te begrijpen wat er staat. Wat ik wel goed vind is dat er aan het eind een lijst met –wijze- uitspraken van de kinderen uit Auggies klas staan:
“Iedereen zou minstens één keer in zijn leven een staande ovatie moeten krijgen.”
(Auggie)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten