1 juni 2015

Het dagboek van Nurdius Maximus in Pompeï

Dit is ook één van mijn guilty pleasures. Heel plat en nuchter en grappig geschreven, dat is ook het leuke er aan. De verhaal lijn boeit mij (op 13 jarige leeftijd) echt helemaal niets. Verder is er niet zo veel over te zeggen. Ik had het binnen één middag uit, maar dat zegt niets over de intrigerende verhaallijn alleen over het fijt dat dit boek echt enorme letters en tienduizend plaatjes heeft, en dat ik super snel lees. Ik denk dat je dit op je zevende echt een top boek vind en je daarna alleen maar lacht om de droge grappen.
Toch is het wel een aanrader voor de regenachtige middagen dat je op de bank zit en geen tv mag kijken van je ouders :-).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten