24 december 2015

Waar het licht is

Finch is een gekke, aparte jongen. Op school wordt hij freak genoemd en hij heeft weinig vrienden. Hij denkt veel na over het leven, of liever gezegd, de dood. Hij denkt na over hoe hij zichzelf zou kunnen vermoorden, en op een dag staat hij op de klokkentoren van de school. Niet om er van af te springen, maar om te weten hoe het is en voelt. Dan ziet hij ineens Violet staan, ook op de richel. Hij doet alsof zij hem redt maar in feite is het andersom. Violet voelt zich schuldig na een auto-ongeluk waarbij haar zusje omkwam en zij bleef leven. Finch is niet zo snel verliefd maar al gauw merkt hij dat hij Violet echt leuk vindt, ze doen samen een project voor school em worden langzaam verliefd. Maar Finch loopt nog steeds rond met dezelfde gedachte...
Dit boek vond ik heel leuk, omdat het niet over normale en gewone mensen gaat. Weer eens wat anders. Het is bijzonder en ik zou zo denken dat Finch echt is en ik hem zo kan zien en hem kan tegenkomen op straat. Het maakte me wel verdrietig om te zien hoe Violet haar leven instortte na de dood van haar zusje, en hoe raar het gezin van Finch is. Zijn ouders zijn gescheiden, zijn moeder is (bijna) alcoholist, en zijn zussen zijn allemaal bezig met hun eigen dingen en maken zich totaal geen zorgen om Finch. Voor de opdracht van school gaan Finch en Violet op zwerftochten om dingen in hun staat te ontdekken. Dat vind ik hele leuke stukken omdat ik het heel leuk vond om te lezen hoe ze overal heengingen, het was heel relaxt en leuk. Het maakt me verdrietig hoe Finch herinnert dat hij vroeger is mishandeld door zijn vader. Het is een heel bijzonder verhaal en de schrijfster heeft achterin geschreven dat het gebaseerd is op haar eigen ervaring, wat ik best wel schokkend vind. Want ook al zou het echt kunnen gebeuren, had ik niet verwacht dat zoiets écht zou gebeuren.
Bij de andere recensies praten ze veel over de buitenkant van het boek en wat ze ervan vinden, maar ik vind dat dat niks uit maakt. Net alsof je je ontbijt kiest op kleur in plaats van op smaak(voor de John Green kenners). Toch vind ik de buitenkant wel mooi, maar de binnenkant is mooier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten