3 december 2015

Wij leugenaars

Het boek wij leugenaars gaat over Cadence Sinclair, een meisje van 15 dat opgevoed wordt als net meisje. Het is er bij haar familie in gestampt dat de Sinclairs normaal zijn. Ze komen niets tekort en niemand heeft het ooit mis. De ouders van Cadence zijn gescheiden en ze woont bij haar moeder. Ze gaan elke zomervakantie naar het familie eiland met de twee zussen van haar moeder en de opa en oma van Cadence. Daar zijn haar neef en nicht Mirren en Johnny, wie even oud zijn. En in de vijftiende zomer komt ook Gat, neefje van haar oom. Cadence wordt verliefd op Gat en valt voor zijn andere manier van denken. Samen hebben Gat, Mirren, Johnny en Cadence een te gekke zomer. Maar aan het eind van de zomer gaat Cadence 's nachts een keer zonder duidelijke reden zwemmen en loopt daarbij een hoofdwond op. Hierdoor lijdt ze later aan migraine aanvallen en is ze grote delen van de vijftiende zomer vergeten. Ze vraagt alles aan haar moeder maar die mag het van de arts niet vertellen, ze moet het zich zelf weer herinneren. Als ze in de zeventiende zomer weer naar het eiland komt komen langzaam de herinneringen weer naar boven en komt ze tot een verbazende ontdekking...

Toen ik het boek uit had was mijn eerste gedachte: Wauw. Door de vele enthousiaste recensies die op het boek staan had ik natuurlijk wel iets goeds verwacht, maar dít, totaal niet. In het begin van het boek moest ik wel even wennen aan de metaforen die gebruikt werden. Als iemand je neerschiet hoeft dat niet echt zo te zijn, het kan wel zo veel pijn doen dat het zo lijkt. Verder vond ik het boek goed. Omdat het boek vanuit de ik  persoon is geschreven kan je er ook niet eerder achter komen wat er nou precies is gebeurd, je komt er net zo snel achter als Cadence zelf. Het is soms een beetje frustrerend, maar het is heel slim bedacht omdat je zo heel graag verder wilt lezen. Dat deed ik dus ook, je komt er steeds een klein beetje achter wat er is gebeurd. Maar het einde is toch niet zoals je verwacht, wat ik heel knap vind van de auteur. Om deze redenen vind ik het ook echt een heel goed boek en zou ik het zeker aan anderen aanraden, het is niet heel eng maar wel spannend en er zitten ook zielige en hele vrolijke stukjes in. Ik zou de leeftijd vanaf ongeveer 12 jaar schatten, omdat het voor jongere kinderen misschien net iets te moeilijk is om te begrijpen. Het is misschien een ietwat lange recensie, maar ik kon niet korter beschrijven hoe goed ik dit boek vind.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten