28 januari 2016

Stranders

Dit verhaal vind ik mooi en origineel. Ik had het nooit zo bekeken, dat je mensen kon wegdenken. Het is dan ook best leerzaam, want hoe dan ook krijg je spijt van wat je gedacht hebt over diegene. Mijn eerste indruk van dit boek was dat ik hem een beetje kinderachtig vond. Ik bedoel, met monster en dat soort dingen. Maar toen ik het ging lezen was ik echt verbaasd. Het was best leuk. Het gaat over een jongen die zijn zusje wegdenkt. Door dat wegdenken gaat zijn zusje naar een land, op de plek die hij voor haar had weggedacht. Dan moet hij natuurlijk ook gaan zoeken. En dat wordt erg spannend, het gaat niet meteen goed. Ook als hij haar heeft gevonden, gaat het nog even goed fout. Maar als je wilt weten wat er fout gaat, moet je het zelf maar gaan lezen!

1 opmerking:

  1. Hoi Esmé,

    Wat leuk om te horen dat je Stranders met plezier hebt gelezen. Dank je wel voor de mooie complimenten over het boek! Ik denk dat je er veel andere kinderen heel nieuwsgierige mee hebt gemaakt :)

    Hartelijke groet van de schrijfster, Iris Stobbelaar

    BeantwoordenVerwijderen