3 maart 2016

De schaduw van mijn broer

Een prachtig boek. Eerst dacht ik dat het een beetje raar boek zou zijn, maar toen ik het ging lezen vond ik het helemaal geweldig. De tekeningen bijvoorbeeld, dat is toch wel een hoogtepunt van het boek. Heel mooi zwart-wit, en een speciale stijl. Eigenlijk was het boek gewoon speciaal. De manier hoe het werd verteld, geschreven, en natuurlijk het verhaal zelf. Ik had het zo met Kaia te doen, ik leefde goed mee met wat ze doormaakte. Het gaat over de elfjarige Kaia, de zus van Mo. Mo heeft nog niet zo heel lang geleden zelfmoord gepleegd. Kaia en haar moeder zijn daardoor compleet ten onder geraakt. Kaia's moeder drinkt te veel, heeft geen baan meer en is depressief. Kaia zelf praat niet meer met haar vriendinnen, waardoor ze altijd alleen zit. Ze noemt zich bevroren. Bevroren in het verleden. Maar dan komt er een jongen. Kaia vindt de jongen wild; hij praat niet. Hij bromt alleen maar. Ze vertelt allerlei dingen waar ze aan denkt aan hem. Hij praat misschien niet, maar luistert wel. Uiteindelijk helpt hij haar zo, dat zij en haar moeder weer ontdooid in het nu zitten, maar hoe dat eindigt, vertel ik niet!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten