18 augustus 2016

Havikskruid

Poppy en Ember voelen zich allebei niet thuis in de werelden waar zij in leven. Ze hebben geen vrienden, omdat ze zo abnormaal zijn. Totdat ze elkaar ontmoeten. Er is al meteen een klik. Ze zijn allebei geïnteresseerd in de wereld van de ander. Elke middag zien ze elkaar op de geheime plek waar ze eindelijk zichzelf kunnen zijn. Distel, de nicht van Ember, krijgt de opdracht Ember te volgen. Want wat doet ze al die tijd? Waarom is Ember de laatste tijd zo vrolijk?  In de tussentijd ontmoet Poppy de knappe jongen Leo, en ze gaan veel met elkaar om. Als poppy er achter komt dat ze een heks is (ze las de laatste tijd veel toverboeken, gekregen van Ember) wilt ze het haar beiden vrienden vertellen. Maar dan ziet ze hoe verliefd Ember is, op Leo. Leo is van haar! En hoe moet dat, met die eeuwenoude voorspelling, over de opvolger van de huidige heksenkoningin?
Ik vond het een zeer boeiend boek, en het is ook origineel bedacht, hoewel het soms een beetje voorspelbaar is. Het heeft ook zo 'n einde waarbij het boek toch niet eindigt, en dat is ook een beetje irritant. Ik kan ook niet zeggen dat het goed eindigt, en soms kon ik het boek niet helemaal volgen. Het is zo 'n ingewikkeld complot. Het boek vertelt vooral veel over jaloezie, hoe het nichtje van Distel veel meer heeft dan Ember, maar toch jaloers kan worden. En dat soort dingen. Het is zeker een leuk boek. Alleen denk ik dat je het de tweede keer lezen beter begrijpt, net zoals een detective.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten