14 november 2016

Wat niemand ziet

In dit boek vertelt Ros haar verhaal aan een politieagente. Ze heeft een moeilijke periode achter de rug, maar voor deze lieve politieagente maakt ze een uitzondering en ze vertelt haar hele verhaal. Ros heeft het thuis niet fijn. Haar ouders maken erg veel ruzie en zijn vaak dronken. Er wordt amper aan haar gedacht en ze regelt dan ook alles zelf. Na school zwerft Ros door de stad, daar heeft ze een heel fantasieleven. Ze bouwt afvaltuintjes en bedenkt een denkbeeldige opa en oma, die haar afvaltuintjes komen bewonderen. Op een dag merkt ze dat er echt iemand is die haar afvaltuintjes bewonderd. Iemand bouwt beestjes van ijzerdraad en legt deze in haar afvaltuintjes! Het lijkt alsof deze geheime vriend haar begrijpt en hij wil Ros ook helpen, maar of dat nou zo'n slim plan was..?
Een prachtig, maar ook een zielig boek. Het leek mij eerst een beetje een saai boek, maar dat is het zeker niet! Ik vind het leuk dat het boek als een verhaal verteld wordt aan iemand, omdat je dan al iets weet van wat er gaat gebeuren en je daardoor nieuwsgierig wordt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten