8 maart 2017

Wat jij niet ziet


Parker Grant is blind. Maar dat betekent niet dat ze niks zelf kan. Ze gaat in de ochtend altijd alleen joggen en op school kan ze ook vrijwel alles alleen doen.
Haar vader is een jaar geleden overleden, en daarom woont haar tante nu met haar man en kinderen in het huis. Dat zorgt voor de nodige spanningen tussen Parker en haar nichtje. Verder komt ze erachter dat een jongen die ze vroeger leuk vond en verkering mee had maar later haar liefde kapotmaakte door iets heel stoms te doen, ook bij haar op school zit. Ze weet niet wat ze moet doen, het enige wat ze probeert is hem koud te negeren.
Parker komt er langzaam achter wat er is gebeurt toen die jongen iets heel stoms deed. Ook begint ze met behulp van haar vriendinnen het leven steeds meer te begrijpen.
 
Dit boek geeft een indringend en ontroerend beeld van het leven van een blind persoon. Het is zelfs voor jongens een leuk boek, al moet je je wel soms door een paar wat saaiere meisjesachtige passages heen worstelen. Je ontdekt steeds meer over het leven van een blinde, en merkt ook hoe je als een persoon die niet blind is ook wel eens denkt dat een blind persoon ook andere gebreken heeft. Ook ga je steeds meer nadenken over hoe je je moet gedragen tegenover blinden en gehandicapten. Het enige minpunt aan dit boek is dat je er echt voor moet gaan zitten, en het in een of twee keer moet gaan lezen, anders weet je namelijk heel snel niet meer waar het over gaat. Ook werkt het niet zichtbaar toe tot een echte climax. Maar verder is het een overtuigend ontroerend boek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten