20 april 2017

Vallen

Het boek Vallen van Anne Provoost is zeker een goed boek. Het verhaal is best realistisch en verrassend. In het begin vond ik het boek wat langdradig, en ik vond dat het niet bepaald vlot las. Ik ergerde me ook een beetje aan het gebruik van het woordje "ze", wat werd gebruikt bij een paar dingen, niet bij mensen maar bijvoorbeeld bij een boom. Vallen is natuurlijk een wat ouder boek, dus is het geschreven met wat ouder Nederlands. Maar ik ga even terug op het begin, waar het dus wat langdradig was. Er gebeurt in het begin niet veel, maar het allereerste stukje maakt je toch wat nieuwsgierig. Eerst is het boek namelijk in de tegenwoordige tijd geschreven, daarna gaat het verder in de verleden tijd. Je gaat in het boek eigenlijk uitpuzzelen wat er allemaal is gebeurd voor dat allereerste stukje. Dat vind ik wel interessant. Verder wil ik nog even zeggen dat er niet veel achtergrondinformatie was. Ik had best wel graag willen weten waar bijvoorbeeld de vader van Lucas (de hoofdpersoon) uithangt, of of Lucas nog op een sport zit. Je komt nogal weinig te weten over de hoofdpersoon. Maar hoe verder je in het boek komt, hoe boeiender het wordt. Het is dus zeker de moeite waard om ook na dat langdradige begin nog verder te lezen! Op een zeker moment kom je bij het einde, dat is allesbehalve voorspelbaar.
Vallen gaat over Lucas Beigne, die, omdat het van zijn moeder moet, de vakantie doorbrengt in het huis van zijn overleden opa. Wat is er gebeurd? Lucas weet dat iedereen, van zijn moeder tot zijn kapper, dingen over zijn opa schuil houdt. En omdat er toch niks te doen is in dat rustige dorpje, gaat Lucas uitzoeken wat iedereen dan schuil houdt over zijn grootvader. En hij komt ook nog Caitlin tegen, waar hij vroeger altijd mee speelde. En Benoît en Alex, die wel erg radicaal zijn. Zijn vakantie wordt toch minder saai dan Lucas gedacht had...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten