4 mei 2017

Duivelmaeker - In de ban van Jheronimus Bosch

Faye heeft sinds kort last van duivels. En het wordt alleen maar erger. Gewone onschuldige mensen veranderen voor haar ogen in duivels. Faye kan er gewoon niet meer tegen.
Daarom besluit ze om naar een psychiater te gaan en deze om hulp te vragen. De psychiater kan Faye inderdaad helpen en Faye besluit om de duivels die ze ziet te tekenen. De getekende duivels laat ze aan de psychiater zien en de psychiater vindt de duivels lijken op de duivels van Jheronimus Bosch. (Jheronimus Bosch was een schilder die allemaal schilderijen maakte met daarop duivels.)           
De nacht nadat de psychiater Jheronimus Bosch heeft herkend, krijgt ze een droom over ene Joen. Na een heleboel dromen komt ze te weten dat ‘Joen’ Jheronimus Bosch is. Ook ontdekt ze dat ze op een goddelijke manier is verbonden met Jheronimus Bosch. Jheronimus Bosch probeerde de mensen te waarschuwen voor de slechte kanten van de wereld door te schilderen en af te beelden in (voornamelijk) duivels.
Faye kwam er achter dat Jheronimus Bosch probeerde de duivel te kooien en dat hem dat ook gelukt was. Hij had een engel bij de kooi achtergelaten zodat die de duivel tegen kon houden.
Helaas is de duivel bezig met ontsnappen en is de engel zwak omdat het al duizenden jaren tegen de duivel had moeten vechten.
Faye gelooft dat zij de nieuwe engel is en om dit te bewijzen moet ze de kooi van de duivel vinden om het zeker te weten. Ze gaat daarvoor op bezoek in Den Bosch om daar te zoeken naar aanwijzingen.
Vind ze die? Of zal de duivel ontsnappen en gaat de wereld ten onder? Dat kom je te weten als je dit boek leest.
Ik vind dit boek wel leuk. Het zou niet mijn eerste keus zijn in de boekenwinkel (of bibliotheek) maar ik heb het toch gelezen. En ik moet zeggen: het is lang niet slecht. Integendeel. Ik vond het hartstikke leuk om het boek te lezen. Het onderwerp van duivels spreekt me wel aan ook omdat ik veel van fantasiebeesten houd. Het wordt natuurlijk nog leuker omdat Faye in haar dromen terug in de tijd afreist naar de tijd van Jheronimus. De schrijver geeft hierbij ook nog een gedetaileerde beschrijving over hoe het daar er uit ziet. Dat vind ik ook weer goed. Je kan je goed voorstellen hoe het er uitziet in de 15de/ 16de eeuw. Dat vind ik goed als schrijvers dat doen. Natuurlijk is het ook wel leuk om zelf de omgeving voor te stellen maar bij dit boek vind ik het wel fijn. Bij sommige stukken in het boek kan je wel raden wat er gaat gebeuren en dat vind ik wat minder leuk. Maar bij andere stukken gaat het juist niet zoals je verwacht. Dan krijg je opeens een aangename verassing. Het einde had ik bijvoorbeeld echt niet verwacht. Zo blijft het boek toch nog leuk en spannend om te lezen. Ik zou het boek in zijn totaal een 8,3 geven omdat het een erg goed boek is maar het toch nog nét iets beter kan. Ik raad het wel aan om te lezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten