13 juli 2017

William Wenton en de luridiumdief

William woont in een saai dorpje in Noorwegen. 8 jaar geleden moest zijn familie hierheen verhuizen. Waarom? Dat weet William niet. In ieder geval weet hij wel dat zijn leukste hobby codes kraken is. Van kleine tot grote, van simpele tot moeilijke. En dan is er eindelijk iets leuks om te doen in het saaie dorpje. De moeilijkste code van de hele wereld komt naar Noorwegen, in zijn dorpje! William is in de wolken. Alleen is er eén tegenvaller: Hij mag de code wel bewonderen, maar met geen vingertje aanraken. William mag niet te veel aandacht trekken, dat zegt zijn moeder.
Als de klas op schoolreisje naar het museum gaat, krijgen ze onderweg pech met de bus, wat leidt tot geen toegang naar de code omdat ze te laat zijn, en de zaal waar de code tentoongesteld staat, overvol is. Ze moeten dus een stomme rebus gaan maken, waar William totaal geen zin in heeft. Stiekem sluipt hij naar de zaal waar de code is en kijkt toe hoe een heleboel mensen proberen om de code te kraken. Tot zijn grote schrik en vreugde te gelijk, word hij op het podium geroepen om te proberen de code te kraken. En het lukt hem.


Die avond vertelt zijn moeder hem wat er zich 8 jaar geleden heeft afgespeeld. Vlak voor dat Williams familie naar Noorwegen verhuisde verdween zijn opa. Waarom zijn ze dan verhuisd? denk je nu. Dat had met het werk van Williams opa te maken. De opa van William dacht dat ze hun leven niet zeker waren en ze moesten een nieuw leven beginnen. Niemand mocht weten dat ze familie waren van de opa van William en dat hij een auto-ongeluk had gehad. Hij had het met de hakken over de sloot overleefd.
Die ochtend, om half 4 worden William en zijn familie ontdekt.

William wordt opeens meegenomen en dan zit hij opeens in een auto en vervolgens in een vliegtuig. In het vliegtuig wordt alles een beetje duidelijker. Hij gaat naar het Instituut voor Posthumaan onderzoek. Hier leren hele goede codekrakers verschillende dingen. Geen volwassenen, maar kinderen. Je krijgt een orb, een soort robot die bijhoudt bij welk level je bent. Je hebt levels en daaraan zit een opdracht verbonden. William is al snel de beste van het Instituut. Maar dat is niet de enige reden dat hij hieraan mag deelnemen. Langzaam maar zeker krijgt William steeds meer antwoorden. Dat zijn opa eén van de 4 oprichters van het Instituut was. En dat er een intelligent metaal bestaat: Luridium. Als dat in verkeerde handen is kan het levensgevaarlijk zijn… William besluit om zijn opa te redden. Of dat gaat lukken moet je zelf lezen…..

Ik vind het een origineel en leuk boek, met veel fantasie. Het is niet heel spannend, dus ook te lezen als je jonger bent. Het boek is goed geschreven, het leest lekker. Het stukje dat William op het Instituut is, vind ik heel erg leuk. Daar krijgt hij antwoorden, maar ook weer nieuwe raadsels en vragen. Het stukje op het Instituut vind ik ook erg leuk omdat het gewoon heel erg goed bedacht is en heel origineel met die levels. Ook is het weer eens wat anders dan anders, codekraken.
De voorkant maakte dat ik al heel erg nieuwsgierig werd en toen ik de achterkant las, wilde ik het boek graag lezen. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat als je zo’n goed verhaal hebt bedacht, dat het best wat langer mag zijn. Zeker het einde vond ik een beetje afgeraffeld. De schurk mocht best wat heftiger zijn, of met wat meer kracht want nu was het verhaal al redelijk snel afgelopen. Ook de oplossingen van de raadsels mochten wel iets moeilijker, ook al snap wel dat het moeilijk bedenken is, maar nu kwam William al vrij snel op het antwoord. Conclusie: William Wenton en de luridiumdief is een leuk boek om te lezen, origineel en een beetje spannend, maar het einde was een beetje teleurstellend, het had wel wat uitgebreider gemogen. Het boek is te lezen voor jongens en meisjes. Het boek is zeker niet te spannend voor jonge kinderen, tenzij je al vrij snel nachtmerries krijgt of bang wordt. Ik zou zeggen 8 jaar of ouder. Jonger kan natuurlijk ook, maar er worden soms wel lastige woorden in gebruikt. Dus als je nog wat jonger bent en je vindt lezen nog een beetje lastig, zou ik het afraden. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8/RV [ruim voldoende]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten