12 oktober 2017

De dagboeken van Cassandra Mortmain

Cassandra Mortmain is 17 jaar oud, en woont in een mooi maar vervallen kasteel in Engeland (rond 1930). Ze woont hier met haar vader, die vroeger een succesvol boek heeft geschreven maar nu niks nuttigs meer doet en alleen maar in zijn werkkamer puzzels en andere dingen zit te doen, en met Topaz, haar lieve en knappe stiefmoeder die heel erg van haar vader houdt. Ook woont ze met haar geliefde zus Rose, die een prachtig gezicht heeft, met haar broer Thomas, die hard aan school werkt omdat hij later wil studeren, en ze woont met Stephen Colly, een knappe jongen die bij hun woont omdat zijn overleden moeder bij hun werkte vroeger en hij na haar dood nergens anders heen kon. Verder heeft Cassandra nog een leuke hond en kat. Deze familie woont wel in een kasteel, ze zijn op dit moment erg arm: het enige geld wat vroeger binnenkwam was dat van Cassandra's vader, namelijk van zijn boek Jacob Wrestling, maar omdat hij nu niet meer schrijft, en niemand anders in de familie werkt, leven ze nu van het geld dat er nog over is van zijn succes en van de groente uit de moestuin. Dit is wat je moet weten, voordat je de boeiende dagboeken van Cassandra Mortmain gaat lezen. Zoals ik al zei, Cassandra is arm, maar het leven gaat door. Maar wat een geluk! Een Amerikaanse familie komt in een landgoed in de buurt wonen. En de oudste zoon, Simon, is nog niet getrouwd. Het is de taak van Rose om hem voor zich te winnen; dan kan ze een rijk en mooi leven lijden. Dat wil ze maar al te graag, want die armoede thuis is vreselijk. En ja, ze is verliefd. Ook Cassandra, het niet supermooie maar slimme zusje, wordt voor de eerste keer in haar leven verliefd. Opeens zijn er een aantal knappe jongemannen in haar gezelschap, namelijk Stephen, Neil (de broer van Simon), en Simon. Ja, Rose en Cassandra, die worden langzamerhand toch volwassen.
Het boek is geschreven door Dodie Smith, in 1949. Het boek werd zo'n succes dat het later ook is verfilmd. Ik kende Dodie Smith niet, maar ze heeft ook de 101 Dalmatiërs geschreven, en dat verhaal kent iedereen wel. Beide verhalen zijn typisch Engels en vooral heel leuk om te lezen. De dagboeken van Cassandra is heel erg leuk geschreven, namelijk "door Cassandra", die dan telkens weer een nieuw dagboek koopt om haar boeiende verhaal verder te vertellen. Het is echt in een dagboekvorm geschreven, en soms zegt Cassandra ook: "Wat ik nu eens heb meegemaakt! Zo heftig!". En daarna vertelt ze het hele verhaal. In principe is dit wel grappig, maar soms is dat ook een beetje een spoiler, want dan weet je dus dat er iets raars is gebeurt en wordt je niet meer zo verrast. Maar het is echt wel leuk geschreven, en dan het verhaal... Het is echt van alles tegelijk: romantisch, spannend, interessant. Cassandra vertelt heel veel over haarzelf en haar omgeving, en zo krijg je een heel goed beeld van hoe het er daar uitziet. Ook kom je echt in de sfeer van rond 1930, doordat ze vertelt over kleding, meubels en Londen. Dit vond ik nou geweldig. Het verhaal is best wel licht, je leest er snel doorheen. Maar toch is het soms best heftig. Deze samenstelling is natuurlijk perfect. Ik denk wel echt dat het een meisjesboek is, niet zozeer omdat het heel veel over kleding gaat ofzo, maar gewoon die liefdeslijn. Ik zou het aanraden voor mensen vanaf zo'n tien, elf jaar, maar ja, bij iedereen ligt het weer anders. Het lijkt een beetje op de verhalen van Jane Austen, dus als je van haar verhalen houdt, moet je De dagboeken van Cassandra zeker lezen! Maar dit speelt zich natuurlijk wel weer af in een andere tijd. Ik vond het boek echt heel leuk om te lezen, dus duimpje omhoog!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten