12 november 2018

Een schitterende chaos

Ava voelt zich verlaten door de dood van haar beste vriendin Kelly. Ze is de hele tijd chagrijnig en het boeit haar niet zo veel meer. Ze heeft ook een rare relatie met de broer van haar vriendin Kelly, het is allemaal zo raar zonder Kelly, die altijd zo vrolijk en populair was. Bij Magic Kebab, de kebabtent waar ze werkt is het gelukkig nog wel allemaal hetzelfde. Daar gaat ze dus ook nog lang niet weg. En dan heb je Gideon, die daar komt werken. Ik zal even uitleggen wie hij is, want hij is de tweede hoofdpersoon in dit verhaal. Hij is onzeker en verlegen, en piekert over heel veel dingen. Hij voelt zich alleen thuis als hij gedichten schrijft, want dat kan hij als de beste. Niet dat hij ze wil opdragen, want daar is hij veel te onzeker voor. En dan maakt hij nu de engste stap van zijn leven, namelijk gaan werken op een plek die totaal onbekend voor hem is. Hoe zal dat uitpakken? Zoals je snapt begint er langzamerhand een band te groeien tussen de stoere maar verdrietige Ava en de onzekere maar leuke Gideon...
Een schitterende chaos heet het boek. En dat is terecht. Want het verhaal wat Claire Christian nu heeft geschreven is inderdaad schitterend maar chaotisch. De band die wordt opgebouwd tussen Ava en Gideon is prachtig, maar het gaat niet over een rechte weg. Want deze twee jongeren hebben het allebei heel zwaar (gehad) en die pijn wordt niet zomaar geheeld. Daarom zitten er ook een hoop droevige en pijnlijke momenten in het verhaal verwerkt. Het is een mooi boek, en soms moet je een traantje wegpinken, maar meestal is het geweldig en wordt je helemaal blij. Ik vond het geweldig, het laat je nadenken en lachen. Een onvergetelijk boek.

PIPER PERISH

Je ziet al aan de kaft dat dit een bijzonder boek gaat worden, met dat opvallende meisje met de rode zonnebril en het witte haar. En dat is het ook. Het boek gaat over het kunstzinnige meisje Piper Perish, in haar laatste jaar van school. Dat is altijd al een moeilijk jaar voor velen, en dus ook voor Piper. Om vele redenen. Het gaat uit met haar vriendje, waarmee ze al heel erg lang een relatie had. Dat is natuurlijk zwaar. En dan heb je ook nog haar zus Marli, die vreselijk gemeen kan zijn. Die woont nog thuis en heeft op alles wat op te merken. Dus thuis gaat het niet goed, met de liefde ook niet, wat heb je dan nog meer? Oh ja, school. Piper zou dolgraag met haar twee beste vrienden naar de kunstacademie in New York willen, maar het is de vraag nog maar of dat kan. Er worden namelijk maar heel weinig mensen toegelaten op die school. Maar Piper wil zo graag weg van haar thuis, zo graag.. Ze zou alles doen om daar te komen. Ze wil weg.
Een heerlijk drama, zeg. Er gebeuren zo veel rampen, die Piper heeft maar een zware tijd. Als je het boek uit hebt, wat sowieso snel is, ben je toch blij dat je zelf nog zo'n rustig leventje hebt. Maar het is wel een heel mooi boek. Mooi maar heftig. Ik heb er niets op aan te merken. Het is precies een boek waar ik van houd, er staan kleine tekeningetjes in, en er zit humor, drama en spanning in. Het is geweldig.

De schaduwen van Radovar

Dit verhaal begint met Jona, een meisje dat met haar familie woont in de hoge flat Sterrenlicht, midden in Radovar. Haar broertje Jimmy hangt altijd met zijn vrienden, zoals de meeste jongeren doen in de flat. Maar Jona is niet zo. Zij heeft nauwelijks vrienden, alleen de vreemde concierge Zalman is haar vriend. Hij wordt vermeden door de meeste mensen, en heeft een eng gezicht, maar dat maakt Jona helemaal niks uit. Hij is heel aardig en snapt het gevoel om gevangen te zitten in de stad. Verder leidt Jona een heel normaal leven, ze werkt hard om de score van haar familie te verhogen zodat ze hogerop komen in de flat, wat iedereen doet. Ze wordt niet raar aangekeken. Maar dan gebeurt er toch iets opmerkelijks: iedereen doet raar over haar oma, en haar oma zelf is ziek. Ze wil haar oma heel graag helpen, en dan komt ze iemand tegen: Killian. Hij woont niet in Sterrenlicht, maar op een geheime plek. Hij laat haar de waarheid zien van de stad. Jona vindt dat ze iets moeten doen, en snel ook! Maar hoe?

De schaduwen van Radovar, geschreven door Marloes Morshuis, is een erg spannend en speciaal boek. Je komt in een hele andere wereld. Het is heel goed bedacht, en erg origineel. Je leest het zo uit, omdat het dus zo spannend is door de vele gebeurtenissen in het boek. Het heeft een beetje iets weg van van Divergent (geschreven door Veronica Roth), zo'n verlaten stad met een stadssysteem waar iedereen voor leeft maar waar het toch misgaat. Het is niet helemaal hetzelfde, maar het doet me daar toch aan denken. Ik zou het boek zeker aanraden aan Divergentfans of anderen die van spannende boeken houden. Gewoon doen!

18 oktober 2018

Ministerie van Oplossingen

Nina werkt samen met haar vrienden Ruben, Alfa en de oude mevrouw Vis voor het Ministerie van oplossingen. Het Ministerie van Oplossingen werd opgeheven in 1953 omdat mensen verklapten dat het Ministerie bestond, terwijl dat nooit verteld mocht worden. Mevrouw Vis mocht het weer oprichten, als ze, in het geheim samen met 3 anderen 3 zaken zou oplossen. 65 jaar later gebeurde het, en nu bestaat het Ministerie dus weer.

Als de nieuwe spullen binnen krijgen om zaken op te lossen, zoals een computer, vermommingen en een spiegel waarin ze kunnen zien hoe ze zich moeten vermommen, komt er gelijk een melding binnen als ze de computer aansluiten. Er staat dat er nog een lopende zaak is: De zaak van de vermoorde huisbaas en de verdwenen Van Gogh. De zaak is geopend op 4 maart 1953, 3 dagen voordat het Ministerie werd opgeheven. De zaak is na 65 jaar namelijk nog steeds niet opgelost. De vriendin van mevrouw vis, Tirza had nog een boek waar de aantekeningen van de Van Gogh zaak in stonden. Als ze op bezoek gaan bij Tirza gaan ze naar een snackbar die in 1877 een cafe was. Op een avond kwam een koetsier het cafe binnen en raakte aan het gokken. Hij verloor heel vaak, maar had geen geld om te betalen. Daarom wilde de barman de tekening hebben die de koetsier bij zich had. Een tekening die een van de mannen die de koetsier had vervoerd had gemaakt. Toen de barman overleed kwam de tekening in het huis van zijn zoon te hangen die hem later weer aan zijn zoon gaf. Hendrik Amer. In 1953 was Hendrik 29 jar oud en woonde hij in Rotterdam met zijn vrouw en baby. Ze hadden het niet makkelijk, maar ze waren wel gelukkig. Alleen ze moesten behoorlijk wat schulden aflossen. Daarom nam de huisbaas van Amer de tekening mee. Eerst vond Hendrik het goed maar later werd hij heel boos. Toen de huisbaas de straat uitliep schreeuwde hij hem na dat hij de tekening van zijn opa terugwilde. Dat werd door de hele straat gehoord. De huisbaas ging met de tekening naar een taxateur, iemand die weet hoeveel geld schilderijen waard zijn. De volgende dag werd hij dood gevonden door zijn huishoudster. De politie ging de zaak onderzoeken en kwam er achter dat hij net een tekening had gekregen van Amer die heel kwaad was geworden. Heel duidelijk bewijs hadden ze niet maar Hendrik was een grote en sterke man en de hele straat had hem gehoord. Maar het Ministerie weet wel beter: Hendrik is niet de schuldige, maar wie dan wel? De tijd dringt, want hun vijanden de Zilvermannen zijn ook actief bezig..

Het Ministerie van Oplossingen en de verdwenen Van Gogh is het 2de deel van de serie Het Ministerie van Oplossingen. Het boek is spannend en heeft veel geheimen die je niet verwacht. Je hoeft niet deel 1 gelezen te hebben om dit deel te begrijpen want voorin staat nog een handige samenvatting. Als je zin hebt in een redelijk luchtig en vrolijk boek is dit zeker een aanrader. Leeftijd minimaal 9, maximaal 14. Voor jongens en meisjes. Het boek krijgt van mij een 7,5 omdat het een mooie toevoeging is op het eerste deel uit deze serie. 

Bestemming onbekend


Wanneer de grootmoeder van Rider sterft is er nog maar een familielid waar ze heen kan: Een oudoom in Chicago. Ze is het inmiddels wel gewend om te verhuizen en dingen achter te laten. Doordat haar moeder grote problemen had moest ze steeds naar haar grootmoeder en als ze daar dan een beetje gewend was aan alles, weer terug naar haar moeder. Maar toch voelt deze reis anders, ze is op weg naar een plek waarvan ze niks weet. In de trein probeert ze zichzelf te vinden. Ze komt erachter dat een trein veel meer is dan alleen een praktisch vervoermiddel, maar dat je er ook nieuwe mensen leert kennen, en vrienden maakt. Zoals de oude Carlos, Neal van de kantine, een padvinder, en haar ‘bewaakster’ Dorothea.

Bestemming onbekend is een simpel verhaal, dat goed uitgewerkt is. Doordat Rider op haar eerste dag al haar geld uitgeeft, moet ze de rest van de dagen op verschillende manieren eten zien te krijgen. Soms wordt er door het verhaal heen een droom of herinnering beschreven. Dat is op een niet-storende en goede manier gedaan. Soms lijkt het dat de treinreis wel erg lang duurt, maar het wordt niet saai om te lezen, want er gebeuren wel elke keer nieuwe dingen. Minpuntje- is dat sommige personen elkaar helemaal niet ontmoeten, terwijl dat wel leuk kan zijn.
Ik geef het boek het cijfer 7, omdat het verhaal goed is, maar wel nog dingen aan toegevoegd kunnen worden. Het boek is voor jongens en meisjes en geschikt voor kinderen van ongeveer 10/11 jaar.